Dalolnak a katonák az I.világháborúban 3

                                                                               3


   Lukács Ilonka küldte a következő nótát Tamásiból

                                      Nézd a bakát, mikor az masirozik,
                                      Négyesével sorjában,
                                      Rongyos káplár utánna.
                                      Szegény baka csibeg-csobog a sárban.

                                      Nézd a huszárt, amikor az masiroz,
                                      Négyesével sorjában,
                                      Büszke káplár utánna,
                                      Kürtös fujja trombitát a csatába.

                                      Én meg csak ugy huszárosan csinosan,
                                      Csizmám olyan vikszosan,
                                      Sarkantyúm pallérosan,
                                      Ölelem a lányokat huszárosan.

A következő nóta Székelyföldről jött. Eredeti helyesírással közlöm.

                                     Aszongya a babám,
                                    Hogy ő azt má tuggya,
                                    Hogy a háborúból má én!
                                    Nem térök soha vijsza.

                                    Hallod e galambom,
                                    Aszondon én néköd,
                                    Arany éröm fütyög
                                    Majd az én mejemön.

                                    Akkor néjzél rejám,
                                    Dagagyik a szűved.
                                    Arany monétával,
                                    Templomba kisérlek.

                                    Hallom a trombitát,
                                    Szólit a csatába.
                                    Tratra, fijúk jőjjetek
                                    A haza ótalmára.
                 
                                    Mindegyikünk egy szűvvel,
                                    Hazánké´t, kirájé´t
                                    Vérünket ontjuk ki
                                    A szönt szabadságért.

                                    Vad kegyetlenséggel
                                    Megrohantak münköt,
                                    Szerb, Angol, Orosz, Francija
                                    És te! hitszegő varasbéka - Olassza.

                                    Mindönk ellenünk esküttek,
                                    Ehön halálra itöltek.
                                    De lássák, hogy Isten velünk,
                                    Ha ő velünk, senki ellenünk,

                                    Tudom anyám, de fáj neköd,
                                    Hogy én a csatába mögyök.
                                    Nem maradhatok én nálad,
                                    Ha a hazánk vészbe árad.

                                    Hát mit tegyök, el köl mönni,
                                    Minden jót itten kő hagyni.
                                    Nekem es fáj, nem tagadom,
                                    Isten lássa be bánatom.

                                    Szüvemet érzön repedni,
                                    Hogy tégödöt itt kő hagyni.
                                    Árva leszel tudom anyám,
                                    De hazánk segéjért kiját.

                                    El köll háboruba mönnyek,
                                    Édes anyám, ne rijjon ked.
                                    Hogyha vissza nem gyühetök,
                                    Vitéz módra halok ott mög.

                                   Édes anyám arra kérlek,
                                   Imádkozzál mindön reggel.
                                   Tekincs fel azur Stenhöl,
                                   Én es oda tekéntek föl.

                                   Muzsika szó mellött
                                   Vót a búcsúzásom,
                                   Oda gyüleközött
                                   Minden jó pajtásom.

                                   Ágyon mög az Isten,
                                   Minnyájan kik vagytok,
                                   Anyámat, rózsámat,
                                   So´ mög ne bántsátok.

                                   Ha vissza nem térök,
                                   Lögyetök gyámolok,
                                   Öreg szülő anyám,
                                   Ugy sö éli jazt túl.

                                   Miután Ő möghólt,
                                   Sirkörösztjén ez ájjon,
                                   A te fijad szűve,
                                   Nálad llöszen mindenkor.

                                                      ×
                                   

                                  El vitt a gőzös Orosz fődre,
                                  Háború köllős közepibe.
                                  Gojók zápora muzsika,
                                  Majdég táncol a puska tusa.

                                  Mü bözzög nem reterálunk,
                                  A muszit ugy fejbe vágjuk.
                                  Ők es igaz nem kimélnek,
                                  Hát lájsuk, möjik erősebb?

                                  Essze es fogunk, de eb a lelke,
                                  A muszkának nincs ereje.
                                  Azért kettőt, hármat, négyet,
                                  Minden magyar vállalhat el.